Żeń-szeń cudowny afrodyzjak i jego wpływ na potencję i zdrowie.

Żeń-szeń (łac. Panax Ginseng, Panax - od greckiego Panacea, czyli: uniwersalny środek leczniczy, wszechstronnie działający lek, innymi słowy lek na wszystko tak zwane "panaceum na wszystkie dolegliwości" W języku chińskim Ren-Shen znaczy "człowiecza roślina", gdyż jego korzenie przypominają postać człowieka). Żeń-szeń jest rośliną zielną z rodziny araliowatych, wschodnioazjatycką, o korzeniach cenionych w lecznictwie chińskim. Im starszy jest korzeń żeń-szenia tym więcej substancji czynnych zawiera w sobie zgromadzonych. Obecnie roślina ta jest uprawiana w Azji, a jego najcenniejsza odmiana tak zwany żeń-szeń biały występuje w Korei i Chinach, ale spotykany jest od Nepalu aż po Japonię. Chodowla żeń-szenia rozwija się też w Ameryce Północnej w Stanach Zjednoczonych (ginseng amerykański), a także na Syberii (żeń-szeń syberyjski).

Bylina żeńszenia osiąga długość od ok. 17 do 54 cm długości. Korzeń jest koloru od brązowego do biało-kremowego i to korzeń jest najważniejszą częścią tej rośliny. Chińczycy dobrze znają właściwości żeń-szenia i stosują go już od ponad 5000 lat! Został odkryty przez chińskiego myśliciela Laozi (Lao Tse) około 320 roku p.n.e. Początkowo żeń-szeń traktowano jako naturalny skarb i był rezerwowany tylko dla cesarza i najwyższych urzędników cesarskiego dworu, a wiedzy o nim stegły kolejne dynastie. Żeń-szeń byl tak cenny, że jeden z chińskich władców rozkazał swojej 10-cio tysięcznej armii strzec plantacji tej rośliny, a za jego kradzież groziła kara śmierci.  Około 2 tysięcy lat temu  używano  żeń-szenia  jako lekarstwo dla żołnierzy chińskich, aby dzięki jego właściwościom mogli szybko odzyskiwać siły i leczyć rany.

Do Europy przywieziono informacje o żeń-szeniu we wczesnym średniowieczu dzięki arabskiemu żeglarzowi Ibn Cordobie, a zaczął być ceniony i popularny, kiedy Marco Polo w XIII wieku przywiózł go do Europy. Na większą skalę został rozpowszechniony dopiero w roku 1610 przez Holendrów i był wtedy droższy od złota.
 

Żeń-szeń i jego biopierwiastki

Naukowcy odnaleźli w białym korzeniu żeń-szenia prawie 200 substancji (biopierwiastków, witamin i innych), które mają pozytywny wpływ na zdrowie człowieka. Najważniejsze to ginsenozydy, których działanie polega na zwiększeniu zdolności hemoglobiny do przyłączania tlenu, a tym samym lepszego zaopatrywania narządów w tlen. W skutek tego wzrasta ilość energii i zdolność organizmu do wysiłku zarówno fizycznego, jak i umysłowego. Ginsenozydy dzięki pobudzaniu układ immunologiczny powodują także wzrost odporności na infekcje bakteryjne i wirusowe oraz przyspieszają okres rekonwalescencji. Z najnowszych badań wynika, że ekstrakt z korzenia żeń-szenia ułatwia zużycie tlenu w komórkach organizmu, zmniejszając jednocześnie we krwi poziom kwasu mlekowego, który pojawia się we krwi podczas intensywnego wysiłku, kiedy to dostępna ilość tlenu jest za mała do potrzeb i odpowiada za pojawienie się bólów mięśniowych. Przebadano sportowców, którzy przyjmowali regularnie żeń-szeń i okazało się, że kwas mlekowy osiągał u nich dwukrotnie niższy poziom.

W skład żeń-szenia wchodzą między innymi: witamina A, witamina B1 i B2, witamina C, wapń, miedź, fosfor, cynk, potas, żelazo, magnez, sód, siarka, molibden.

Najbardziej znane i powszechne zastosowanie żeń-szenia.

• utrzymuje umysł i ciało w równowadze (działanie ogólne),
• zwiększa psychiczną i fizyczną wytrzymałość,
• wzmaga koncentrację i poprawia sprawność intelektualną,
• podnosi wydajność organizmu, przeciwdziała zmęczeniu,
• chroni system nerwowy,
• zwiększa energię i wzmacnia system odpornościowy,
• normalizuje funkcje naszego organizmu,
• redukuje poziom cholesterolu we krwi,
• zapobiega rakowi,
• redukuje ryzyko zawałów, pobudza pracę serca,
• chroni nerki przed negatywnym działaniem alkoholu, narkotyków i innych toksyn,
• zwiększa absorbcję składników odżywczych w jelicie,
• jest pomocny w leczeniu z choroby Alzheimer'a - wzmacnia pamięć,
• normalizuje poziom cukru we krwi,
• opóźnia proces starzenia (Azjatki (Koreanki i Japonki) wyglądają tak młodo, ponieważ używają żeń-szenia jako dodatku do potraw i do codziennych herbat.
• jest skuteczny w zwalczaniu przeziębienia, kaszlu, anemii, insomnii (bezsenności), bolów głowy, bolów pleców,
• wróg dla reumatyzmu,
• korzystnie wpływa na pracę narządów wydzielania wewnętrznego,
• działa przeciwzakrzepowo,
• reguluje poziom cukru we krwi i obniża poziom cholesterolu,
• reguluje cykle miesiączkowe u kobiet,
• łagodzi objawy menopauzy i andropauzy, co pozwala utrzymać aktywność życiową do późnych lat. 

Wyciąg z korzenia żeń - szenia stosowany jest również w kosmetyce jako preparat odmładzający skórę i zapobiegający łysieniu i wypadaniu włosów. Polecany jest też ludziom w starszym wieku, a regularne jego stosowanie wpływa na zachowanie sprawności fizycznej i umysłowej.

Kuracje żeń-szeniowe

Żeń-szeń wykazuje dobroczynny wpływ, gdy jest zażywany regularnie. Jednakże nadużywanie preparatów żeń-szeniowych może doprowadzić do tak zwanego "zespołu żeń-szeniowego", objawiajacego się sennością, bólami głowy, złym samopoczuciem, nadciśnieniem, biegunką i zmianami skórnymi. Kuracja jednorazowa żeń-szeniem nie powinna trwać dłużej niż 2 miesiące. Według medycyny chińskiej osoby młode i zdrowe mogą stosować kurację dwa razy w roku - wiosną i jesienią.

Żeń-szeń jest używany w Azji jako tradycyjny środek na wzmacnianie potencji i jest najbardziej popularnym afrodyzjakiem, podnosząc libido i wspomagając produkcję hormonów odpowiedzialnych za pożądanie seksualne.
W czasach Oświecenia na dworze króla Ludwika XIV (1638-1715) także używany był jako afrodyzjak, a jego wartość była porównywalna ze złotem i sprzedawano na wagę w cenie tego kruszca w stosunku 1:1.

Z dobroczynnego wpływu żeń-szenia skorzystają wszystkie osoby zmęczone codziennymi obowiązkami. Osoby aktywne, pracujące codziennie "na wysokich obrotach" odczuwają więcej energii, mogą pracować do późnych godziny wieczornych. Żeń-szeń jest także polecany osobom trenującym sport, ponieważ ekstrakt poprawia wykorzystanie tlenu przez mięśnie, przez co zwiększa się wytrzymałość organizmu i można dłużej trenować bez zmęczenia. Często jest stosowany dla wzmocnienia kondycji seksualnej. Żeń-szeń jest bezpiecznym lekiem, jest nawet szczególnie polecany seniorom i rekonwalescentom.

Żucie korzeni żeń-szenia

Najprostszą formą przyjmowania żeń- szenia to żucie wysuszonych korzeni, a średnia dawka wynosi 1-3 gram na dzień.  Dawkę większą niż 1 gram dzielimy na pół i zażywamy rano i  po południu najlepiej po posiłku. 1 gram korzenia żujemy około 10-15 minut - dla poprawy smaku można dodać miód.

Herbatka żeń-szeniowa

Drobno rozdrobniony korzeń żeń-szenia - pół łyżki  - zalewamy wrzątkiem i pozostawiamy na 15 minut. Taką porcję żeń-szenia możemy zalać nawet dwa, trzy razy. Żeń-szeń najlepiej jest zaparzać w termosie lub samowarze i spożywać tak jak herbatę. Można dodać miód do smaku.