Pau d'Arco (Tabebuia Impetiginosa)  jest znane także pod nazwami  La Pacho (Argentyna, Paragwaj) i Ipe Roxo, Morado (Brazylia), a pozyskiwane jest z kory drzewa rosnącego w tropikalnych lasach Ameryki Południowej zwanego Tabebusa, Tabebuia  Ipe lub Taheebo (nazwa używana przez Indian brazylijskich i boliwijskich ze szczepu Kallauaja).

Pau d'Arco występuje w licznych gatunkach mających podobne właściwości lecznicze. Jest to piękne i okazałe drzewo tropikalne (35-40 m wysokości), rosnące w górach Ameryki Południowej i Środkowej (do poziomu 1500 m n.p.m.). Roślina posiada mocne korzenie, sięgające głęboko w skałę. Drewno jest bardzo twarde, o korze koloru kasztanowatego.Do wyrobu leków używa się przede wszystkim wewnętrznej warstwy kory, ale również kwiatów, trocin i soku. Substancje lecznicze tej rośliny nie są jeszcze dokładnie poznane.

Od bardzo dawnych czasów różne odmiany Pau d'Arco były i wciąż są stosowane przez ludowych uzdrowicieli w Ameryce Południowej do leczenia różnych schorzeń.

W Meksyku plemię Huastec Mayans stosuje wywar z wewnętrznej warstwy kory do leczenia raka macicy i zewnętrznie w leczeniu owrzodzeń i ran.W Nikaragui plemię Garifuna stosuje odwar kory jako lek przeciwgorączkowy i przeciwbiegunkowy.Indianie ze szczepu Kallauaja (Callaway) w boliwijskich Andach używali korę Taheebo do leczenia białaczek.W Kolumbii Indianie Tikuna używają wywarów całej rośliny do płukania bolącego gardła, w leczeniu anemii, malarii, jak też przeciwgorączkowo i przeciwbiegunkowo.Indianie peruwiańscy leczą wywarem z kory cukrzycę i nowotwory, a mieszkańcy San Martin piją taki wywar jako lek przeciw nowotworom, chorobom skórnym i dolegliwościom sercowym.W Brazylii Pau d'Arco stosuje się powszechnie w postaci herbatek, wywarów, nalewek i maści w nowotworach: języka, gardła, przełyku, prostaty, jelit, płuc, wątroby, mózgu, trzustki, skóry oraz w białaczkach, ziarnicy, cukrzycy, malarii, stwardnieniu tętnic i innych chorobach wyniszczających.W Kostaryce odwary z liści, korzeni oraz kwiatów stosuje się jako lekarstwo na ugryzienia węży, a wywar z wewnętrznej warstwy kory używany na bóle głowy, przeziębienia i przeciwgorączkowo.W Gujanie okłady z kory stosuje się w przypadku zachorowania na pasożytnicze choroby tropikalne.

W sensie klinicznym nie ma jednolitej opinii co do przydatności preparatów w lecznictwie szpitalnym, ale wiadomo już, że wyciągi i preparaty z Pau d'Arco, są całkowicie nietoksyczne, nie mają żadnych przeciwwskazań, można je podawać z każdym innym lekiem, zarówno dorosłym jak i dzieciom.Badania nad nim zapoczątkowano w 1960 roku w Brazylii, a w 1974 r. Instytut Medycyny Marynarki Wojennej w Maryland (USA) opublikował informacje na temat jego zastosowania i działania.  Stwierdzono w nich, że Pau D'arco zwalcza pasożyty, obniża poziom cukru we krwi oraz ułatwia trawienie.W Kanadzie i USA przy pomocy preparatów Pau d’Arco leczono drożdżyce – dolegliwość spowodowaną przez drożdżaki Candida albicans.Na Uniwersytecie Hawajskim w Manoa w latach 1984-85 naukowcy stwierdzili, że podawanie Pau d'Arco myszom spowodowało znacznie mniejsze rozprzestrzenianie się guzów nowotworowych w ich płucach.

Znawcy przedmiotu twierdzą, że lek ten atakuje samą przyczynę choroby i przede wszystkim wzmaga odporność organizmu i zmuszając go niejako do walki z chorobą.wpływa pozytywnie na zdrowie. Potwierdziły to wyniki badań prowadzonych w Instytucie Biologii Farmaceutycznej w Monachium, gdzie  naukowcy wykazali, że Pau d'Arco zwiększa wyraźnie aktywność immunologiczną organizmu. Ekstrakt wodny z Tabebuia Impetiginosa stymulował makrofagi, granulocyty i limfocyty. Dlatego jego działanie jest tak szybkie i skuteczne