Czepota puszysta (Vilcacora, Koci Pazur, łac. Uncaria Tomentosa) rośnie dziko w tropikalnych lasach Ameryki środkowej oraz północnych rejonach Ameryki Południowej.  Czepota puszysta (Vilcacora, Koci Pazur, łac. Uncaria Tomentosa) nalezy do rodziny  (marzanowate - rodzina roślin należąca do rzędu marzanowców. Liczy ok. 7 tys. gatunków roślin, rosnących głównie w obszarach tropikalnych i subtropikalnych. W Polsce wystepuje ok. 35 gatunków.

Występują dwa chemotypy rośliny: z przeważającymi alkaloidami pentacyklicznymi oraz z przeważającymi alkaloidami tetracyklicznymi. Bardziej wartościowy jest chemotyp z alkaloidami pentacyklicznymi, szczególnie w leczeniu AIDS i nowotworów, ponadto wirusowego zaplenia wątroby i chorób reumatycznych. W handlu są różne chemotypy i pacjent nie jest świadomy jaki surowiec kupuje, stąd rozbieżności w skuteczności. Istnieją surowce i preparaty gotowe standaryzowane na zawartość alkaloidów pentacyklicznych (pteropodyna, mitrafilina) i tetracyklicznych (rynchofilina).
Jako roślina lecznicza czepota puszysta (Vilcacora, Koci Pazur, łac. Uncaria Tomentosa) wspomaga system odpornościowy, działa przeciwnowotworowo, przeciwzapalnie, przeciwwirusowo.

Jest to potężna liana do 30 m wysoka o mocno rozgałęzionych zdrewniałych pędach do 30 cm grubych. Liście ma owalne, ciemnozielone, naprzeciwległe o zaostrzonej końcówce i długości do 10 cm. U nasady liści znajdują się bardzo ostre i lekko zakrzywione ciernie, które ułatwiają przyczepianie się liany do drzewa będącego jej podporą. Od tych wygiętych cierni roślina otrzymała nazwę - koci pazur.

Działanie i zastosowanie
W 1974 r. austriacki chemik Klaus Keplinger przeprowadził wnikliwe badania biologiczne i chemiczne korzeni czepoty. Odkrył, że korzeni pnącza zawierają sześć specyficznych alkaloidów i udowodnił, że cztery z nich nadają się do pobudzania układu odpornościowego. Kolejne badania odkryły, że kolejny alkaloid (rynchofilina) ma zdolność hamowania agregacji płytek krwi i w związku z tym może zapobiegać zawałom serca. Następne eksperymenty wykazały właściwości przeciwutleniające, przeciwwirusowe i przeciwzapalne. Najczęściej vilcacora wykorzystywana jest w chorobach nowotworowych.

Działanie lecznicze: immunostymulujące; pobudzające fagocytozę (pożeranie antygenów), zwiększające liczbę limfocytów T, NK, cytotoksycznych; stymulujące system GALT i MALT; uspokajające’ przeciwwirusowe, szczególnie wobec HIV; adaptogenne (poprawia zdolności przystosowawcze organizmu), przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, rozkurczowe na naczynia krwionośne i drogi oddechowe, przeciwastmatyczne; antyoksydacyjne; ochronne na miąższ wątroby, antymutagenne.

Przetwory
Zgodnie z dostępnymi pracami badawczymi, dzienna dawka lecznicza czepoty wynosi od 3 do 6 gramów, a przy zaawansowanych zmianach patologicznych można przyjmować aż do 20 g dziennie.
Odwar z korzenia czepoty puszystej: zalać 1 łyżeczkę (około 5 g) surowca dwoma szklankami zimnej wody i ogrzewać do temperatury około 80 stopni Celsjusza, następnie przelać do termosu, zamknąć i trzymać przez około 60 min. Następnie należy odwar odcedzić i uzupełnić wodą do 2 szklanek. Pić 3 x dz. przed posiłkami po 1/4 szklanki odwaru, uzupełniając go uprzednio wodą do 1/2 szklanki.